Manna Ash

Manna is een gomachtige substantie uit incisies op de stam. Het heeft een milde zoete smaak en wordt gebruikt als zoetstof in suikervrije preparaten en als anti-klontermiddel.

De bloemen geuren zoet als seringen.

Vandaag de dag is de pluimes vooral bekend vanwege de productie van commerciële manna. De manna van de pluimes wordt verwerkt in voedingssupplementen en in medicijnen, om de smaak van de werkzame stoffen te camoufleren. De medicinale toepassing van manna is vooral als laxeermiddel.

In Nederland en West-Europa wordt de boom al lang gekweekt en veelvuldig als sierboom toegepast. Het hout van de es is erg geschikt voor de stelen van bijlen en schoppen.

Exodus 16, vers 12 tot 16. Volgens de Thora is manna is het voedsel dat God aan het volk van Israël gaf toen het door Mozes door de Sinaïwoestijn werd geleid op zoek naar het beloofde land. Fraxinus ornus is niet de leverancier van het Bijbelse manna. Wat wel juist is, is dat manna in het woestijngebied wel degelijk beschikbaar was en is, maar niet afkomstig van de pluim- of manna-es, want die komt in het gebied van de Sinaï niet of nauwelijks voor.

De essencultus bij de Germanen, Kelten en Grieken is ouder dan de eikencultus. De Vikingen werden esmensen genoemd. Hun speren, heften van messen en boten waren van essenhout gemaakt en gaven hen bijzondere macht. De lansen van de Griekse helden uit de Ilias en de Odyssee van Homerus waren van essenhout gemaakt en Achilles doodde Hector tijdens het gevecht om Troje met een speer van essenhout.