Gewoon sneeuwklokje

Illegaal oogsten voor tuincentra

Sneeuwklokje een bedreigde soort? In maart en april zie je ze toch overal in tuinen, landgoederen en bossen? Botanici hebben wat uit te leggen. Het zit zo: vanaf de 17e eeuw zijn sneeuwklokjes massaal aangeplant en hebben zich ter plaatse kunnen handhaven en uitbreiden. Maar wild is de soort hier niet.

Haar herkomstgebied ligt zuid-oostelijker en daar is ze ‘bijna bedreigd’. De bladeren van het gewoon sneeuwklokje zijn blauwgrijs berijpt. Er zijn andere soorten en veel cultivars met gewoon groen blad.

De bloemkleur lijkt wit maar wanneer je het bloemblaadje fijnwrijft, houd je een kleurloos vlies over. In het intacte bloemblaadje zitten luchtbelletjes die het invallende licht weerkaatsten waardoor wij de bloem als ‘wit’ waarnemen. ‘Galanthus’ is Grieks en betekent ‘melkbloem’, ‘nivalis’: van de sneeuw.

Ecologie en leefgebied

De soort is perfect aangepast aan meer donkere bossen, want voor het kronendak zich in april sluit, heeft sneeuwklokje al gebloeid, werd ze bestoven door vroeg vliegende bijen en heeft ze zaad gezet. Van nature thuis in meer voedselrijke, vochtige bossen. Het verspreidingsgebied omvat Midden- en Zuidoost-Europa en het aangrenzende deel van Zuidwest-Azië.

Bedreiging

Vrijwel overal in Europa waar de echt wilde sneeuwklokjes staan, worden problemen gemeld. Ze zijn bedreigd in Bulgarije, zeldzaam in Griekenland, kwetsbaar in Bosnië, nog het minst bedreigd in Kroatië en verspreid aanwezig in de Karpaten, maar staan ook daar in de min. Oorzaken zijn verlies aan leefgebied door achteruitgang van bossen maar vooral ook illegaal oogsten ten behoeve van de vraag uit tuincentra. Opwarming van de aarde laat mogelijk ook sporen na. Galanthus is het meest verhandelde bolgewasje dat nog in het wild verzameld wordt, ook al is de handel volgens CITES sinds 1990 officieel beperkt.